Wykonywano rozmaite rekwizyty oraz malowanki, pieczono wykwintne ciasta, przebierano się w przeróżne stroje, a także odgrywano scenki. 

Przykładowo w Meksyku, Wielkanoc znana jako Semana Santa (Wielki Tydzień), to czas nie tylko inscenizacji Męki Pańskiej, lecz również hucznych fiest łączących wiarę z ludowymi tradycjami, a ich kulminacją jest palenie Judasza w Wielką Sobotę. Z kolei we Włoszech, jak tłumaczyli uczniowie, zwyczaj święcenia koszyczka zastępuje uroczysty obiad w niedzielę, a miejsce pisanek zajmują czekoladowe jajka z niespodzianką. Natomiast w Niemczech najważniejszy jest wielkanocny zając, który ukrywa prezenty dla dzieci. Tam też popularne w Europie „stukanie się” pomalowanymi jajkami ma uroczysty charakter i odbywa się po głównym posiłku przy stole.

Oczywiście nie brakowało także prezentacji polskich zwyczajów, z których do najbardziej ulubionych należy bez wątpienia kolorowanie pisanek, układanie wielkanocnego koszyczka ze „święconką” oraz przebojowy „śmigus-dyngus”. Efektem tych uczniowskich działań była nie tylko radość i zabawa, lecz także edukacja nabyta w wyniku twórczych działań.